Tegenover me aan mijn spreektafel zat mijn coachcliënt. Goed opgeleide man, midden veertig, een fulltime baan als maatschappelijk werker bij een grote instelling in het midden van het land. Contactueel sterk, en goed in staat om op zichzelf te reflecteren. Het was ons vierde gesprek. Onlangs is hij gestart met een coachtraject, omdat hij erg moe was, weinig plezier en energie in zijn leven en zijn werk voelde, en hij uitval graag wilde voorkomen.

“Ik ben af en toe nog wel moe, maar het gaat eigenlijk best goed!”, antwoordde hij op mijn vraag hoe het met hem ging. In onze gesprekken hebben we het gehad over hoe hij zijn werk-toekomst het liefste zou zien. Ik nodigde ik hem uit om ongeremd te dromen over wat hij het allerliefst zou willen.

✅ Ten eerste wil hij graag wat minder hard werken. Als eindverantwoordelijke voor een groepsprogramma maakt hij altijd nog wel eventjes tijd voor wat extra intakes met cliënten. En dat daardoor de administratie en rapportages in het gedrang komen, ach, dat haalt ‘ie dan op zaterdagmorgen wel eventjes in. Allemaal “eventjes”. Ik deed hem de suggestie om een paar dagen heel precies vooraf in te schatten hoeveel tijd elke klus of afspraak kost. Of het totaal binnen ca. 8 uur zou passen. En hierdoor ontstond al een haarscherp eerste inzicht….

✅ Daarnaast zou hij graag nog onderzoek doen, een al lang sluimerende wens. Promoveren misschien zelfs. Hij heeft nog wel wat werk-jaren voor de boeg, dus dat moest kunnen. Een eenvoudige oefening die ik vaak doe met cliënten, verhelderde voor hem de noodzaak om concrete stappen te zetten wat dat onderzoek betreft. Niet langer laten “sluimeren”, maar een besluit nemen. Ogenschijnlijk een simpele oefening, die laat zien hoe (in zijn geval) 15 jaar er precies uit ziet. Hoe kort dat eigenlijk is. Confronterend, en effectief.

✅ En een laatste opdracht was een praktische: Zich afmelden voor ten minste twee activiteiten in de komende maand, zonder excuses, gewoon als mededeling. Kijken wat er gebeurt. In zijn omgeving (niks) en bij zichzelf (agendaruimte, en rust). Dat viel mee!

Hij heeft kortom flink ingegrepen; hij werkt daardoor wat minder, heeft een aantal projecten afgestoten, en is het goede gesprek aangegaan met zijn leidinggevende. Dat schoont behoorlijk op en geeft hem lucht. Bovendien vond hij het fijn om te merken dat hij nu zélf aan het roer zit, en invloed heeft op zijn eigen situatie. Ik ben trots op zijn vooruitgang, en hijzelf is er blij mee. Energie besparen, is dat. Zelfzorg. Verantwoordelijkheid nemen. Jezelf serieus nemen, en regie pakken over je eigen leven.

Dat zouden meer mensen moeten doen…