“Ik heb gewoon niet meer zoveel zin om feedback te geven op dat gezeur en gesteun”, zuchtte ze. Een slimme vrouw, midden 40, werkzaam op de financiële administratie in een groot woon-zorgcentrum. In het kader van wat we gemakshalve maar “teamgedoe” zullen noemen, zat ze aan mijn spreektafel om dat “gedoe” te bespreken.

Ze vertelde over de samenwerking met een van haar collega’s. Een oudere man, die er al jarenlang werkt in dezelfde functie en er (volgens haar) de kantjes vanaf loopt. Zich verheven voelt boven de rest van de vijf collega’s. En er eigenlijk ook niet meer zoveel zin in heeft. Denkt ze. Want ze kiest ervoor om het gesprek met hem niet aan te gaan. En dus blijft er niets anders over dan gokken wat er aan de hand is.

Begrijpelijk wel. Want wie heeft er nou zin om steeds weer een constructief gesprek aan te gaan met een knorrepot? Terwijl er ook nog andere collega’s zijn met wie je het wél goed kunt vinden, plus inhoudelijk interessant werk, in een boeiende organisatie? Het omzeilen, uit de weg gaan, is dan een aantrekkelijke optie. Maar behalve aantrekkelijk is dat óók onverstandig. Omdat je weet dat het nooit vanzelf verandert. Laat staan verbetert.

✅ We bespraken verschillende opties. De eerste, meest voor de hand liggende: Tóch doen. Gewoon vertellen wat je opmerkt, wat het effect daarvan op jou is, hem ruimte geven om te reageren, om daarna te vragen wat je graag zou willen zien in zijn gedrag. Zonder oordeel, zonder “dwang”, en gebruik makend van de 5 stappen voor effectieve feedback. (Daarover schreef ik al vaker een blogje. Ken je de 5 stappen niet (meer)? Klik dan hier om me dat te laten weten, dan mail ik ze aan je).

✅ De tweede optie is ‘n tijdje bijhouden wat deze collega allemaal wél goed doet. Heel precies, en heel gedetailleerd. Van het vertellen van een goede grap (hoe cynisch dan misschien ook…) tot het bewaken van een deadline of het halen van koffie voor de hele crew. Positief denken. Zo verleg je je focus en slinkt je ergernis.

✅ En de derde optie is het aangrijpen van wat we een “natuurlijk moment” noemen; bijvoorbeeld het einde van de vakantietijd, of de start van een project. Bespreek met elkaar voor de komende tijd de werkwijze en taakverdeling, en ook de onderlinge communicatie en bejegening. Zo kun je teruggrijpen op gemaakte afspraken als iemand daar van afwijkt en in de mopperstand staat.

Dat moet je dus allemaal zélf doen. Het gaat immers om jouw werkplezier. Maar het goede nieuws is dat je het niet alléén hoeft te doen. Je kunt er een (loopbaan-) coach bij inschakelen. Of een teamcoach, die je helpt met het “teamgedoe” door het organiseren en begeleiden van een constructief teamgesprek. Een mooie start van het najaar. Zo gaan we het doen, in dat woon-zorgcentrum. En wil jij dat nou ook? Klik dan hier of bel ☎️ 06-53 314 967 voor een vrijblijvende afspraak en/of meer informatie. Je bent van harte welkom.